دانشگاه تهران مجله علمی "مدیریت سرمایه اجتماعی" 2423-6071 6 2 2019 06 22 Reviving Potential Social Capital of Informal Settlements Using Incremental Housing (Case Study: Zurabad, Karaj, Iran) احیای سرمایۀ اجتماعی سکونتگاه‌های غیررسمی با بهره‌گیری از توسعۀ مسکن گام‌به‌گام (مطالعۀ موردی: زورآباد کرج) 237 253 71230 10.22059/jscm.2019.272444.1747 FA محمدرضا الله‌یاری دانشجوی کارشناسی‌ارشد، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه سوره، تهران، ایران مهدی خاک‌زند استادیار، دانشکدة معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران Journal Article 2019 01 12 Considering the increase in an informal settlement among other phenomena, providing development-based infrastructures for urban settlements is an exigent issue to create social stability. The aim of the present study was to review and examine the social values derived from Zurabad neighborhood in Karaj, Iran as an informal settlement, and to provide solutions for identity improvement of the residents of this settlement. The study attempts to prove the necessity of valuing the social identity and to consider the elimination of social capital as the identifying factor among the slum residents. The latter is assumed to be the most significant reason for the formation of settlements of this nature. Also, a hypothesis would be proposed regarding whether the promotion of social capital is contingent on the interconnection with the habitat. According to the results, based on the grounded theory, this type of slum settlement in Zurabad, Karaj, faces with infrastructural, spatial, and social poverty caused by urban development. Providing such infrastructures calls for a model that is capable of incremental and developmental materialization over a course of time, making use of the potential capacities available in the given habitat. امروزه با توجه به رشد روزافزون پدیده‌هایی چون زاغه‌نشینی فراهم آوردن زیرساخت‌های توسعه‌محور برای سکونتگاه‌های شهری به ضرورتی برای ایجاد ثبات اجتماعی در شهرها تبدیل شده است. هدف این پژوهش بررسی و بازنگری ارزش‌های اجتماعی بالقوه محلۀ زورآباد کرج، به منزلة یکی از انواع سکونتگاه‌های غیررسمی، و ارائۀ راهکاری برای ارتقای هویت ساکنان این سکونتگاه بود و سعی شد، با بیان ضرورت توجه به هویت اجتماعی و سرمایۀ اجتماعی به مثابة عامل هویت‌ساز در میان زاغه‌نشینان، حذف این مهم علت اصلی ایجاد چنین سکونتگاه‌هایی معرفی شود و این فرضیه مطرح شود که آیا ارتقای سرمایۀ اجتماعی در گروی ارتباط تنگاتنگ با بوم و به طور مشخص بستر است. بر اساس نتایج حاصل از تئوری زمینه‌ای، زاغه‌نشینی در زورآباد کرج با فقر زیرساختی ـ کالبدی و اجتماعی، ناشی از توسعۀ شهری، مواجه است. فراهم کردن چنین زیرساخت‌هایی به ارائۀ الگویی نیاز دارد که به صورت گام‌به‌گام و توسعه‌ای این مهم را در طول زمان و با بهره‌گیری از ظرفیت‌های موجود در بوم و بستر آن منطقه تحقق بخشد. https://jscm.ut.ac.ir/article_71230_4a26ef71c5007f093881d03605071499.pdf