دانشگاه تهران مجله علمی "مدیریت سرمایه اجتماعی" 2423-6071 11 3 2024 09 07 The Management Model of the Prophet (PBUH) to Preserve and increase the Social Capital of the Nascent Society of Sadr Islam in the Face of Hard and Soft Social Damages الگوی مدیریت پیامبر(ص) جهت حفظ و افزایش سرمایة اجتماعی جامعة نوپای صدر اسلام در مواجهه با آسیب‌های سخت و نرم اجتماعی 315 335 95842 10.22059/jscm.2024.363291.2435 FA مجتبی آخوندی گروه علوم اجتماعی، دانشکدة علوم اجتماعی و ارتباطات، جامعه‌ المصطفی، قم، ایران Journal Article 2023 08 28 Social capital is a concept in sociology that has applications across various human sciences, including  economics, management, social sciences, and political sciences. It refers to relationships within and between groups. Social capital, or the spiritual dimension of a community, is a historical legacy that encourages individuals to "cooperate" and "participate" in social interactions, thereby enabling the community  to overcome its challenges  and progress toward growth and development in economic, political, cultural, and other domains. With the formation of the Islamic government under the Messenger of Allah (PBUH), the need to preserve Islamic capital and making informed decisions regarding it became particularly critical . Due to the fact that the enemies of Islam sought to undermine the government and reduce social capital by various soft and hard tactics, the Prophet (PBUH) implemented specific strategies. This article explores the actions of the Holy Prophet (PBUH) aimed at maintaining and enhancing the social capital of the nascent society of Sadr Islam in the face of hard and soft social injuries, utilizing a descriptive-analytical method, with an interpretive approach and a phenomenological view of Social issues. سرمایة اجتماعی مفهومی در جامعه‌شناسی است که کاربردی در بسیاری از علوم انسانی نظیر اقتصاد، مدیریت، علوم اجتماعی، و علوم سیاسی دارد و جهت اشاره به ارتباطات درون و بین گروهی از آن استفاده می‌شود. سرمایة اجتماعی، یا بعد معنوی یک اجتماع، میراثی تاریخی است که از طریق تشویق افراد به «همکاری» و «مشارکت» در تعاملات اجتماعی قادر است به حل میزان بیشتری از معضلات موجود در آن اجتماع فائق آید و حرکت به سوی رشد و توسعة شتابان اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، و ... را امکان‌پذیر سازد. با تشکیل حکومت اسلامی توسط رسول الله^(ص) در صدر اسلام لزوم توجه به سرمایه‌های اسلام و اتخاذ تصمیماتی در جهت حفظ آن اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد. با توجه به اینکه دشمنان اسلام با روش‌های گوناگون نرم و سخت به دنبال آسیب رساندن به حکومت و کاهش سرمایة اجتماعی بودند، پیامبر^(ص) راهکارهایی ویژه را دنبال کردند. در این مقاله اقدامات پیامبر مکرم^(ص) در جهت حفظ و افزایش سرمایة اجتماعی جامعة نوپای صدر اسلام، در مواجهه با آسیب‌های سخت و نرم اجتماعی، با روش توصیفی‌ـ تحلیلی و با رویکرد تفسیری مورد کنکاش قرار گرفته است. https://jscm.ut.ac.ir/article_95842_3ee6469e511f13fc391f7f1d31dbaa88.pdf