در این پژوهش با مطالعة وضعیت سرمایة اجتماعی در خوشه صنعتی شیلاتِ چابهار و کنارک و آثار اقتصادی مورد انتظار از آن، کوشش شد موانع شکلگیری و اثربخشی سرمایه اجتماعی در این خوشه واکاوی شود. روش تحقیق مورد استفاده تلفیقی از دو روش کیفی و کمّی بود و علاوه بر مطالعه اسناد مرتبط، با 11 نفر از افراد مطلع کلیدی مصاحبه شد و 61 پرسشنامه نیز توسط مدیران واحدهای تولیدی خوشه تکمیل شد. تحلیل پرسشنامهها با استفادهSPSS و تحلیل مصاحبهها با تحلیل تماتیک صورت گرفت. یافتههای تحقیق نشان میدهد که سرمایه اجتماعی شکلگرفته در این خوشه عمدتاً از نوع "سرمایه اجتماعی برونگروهی" است ولی محدود، متخلخل و شکننده و در نتیجه، غیراثربخش است. و این وضعیت ناشی از عدم بهرهمندی از مدل توسعة دریامحور در منطقه، عدم «استقلالِ حکشدة» دولت و انفعال نهادهای میانجی صنعتی و بازرگانی در منطقه است.
