هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش سرمایه اجتماعی در بلوغESG (زیست‌محیطی، اجتماعی و حکمرانی) باشگاه‌های ورزشی حرفه‌ای ایران انجام شده است.

روش تحقیق: این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش نظریه داده‌بنیاد با رویکرد گلیزری اجرا شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۰ نفر از خبرگان (متخصصان مدیریت ورزش، مدیران باشگاهی، کارشناسان مسئولیت اجتماعی و توسعه پایدار) که به صورت هدفمند و با روش نمونه‌گیری نظری انتخاب شده بودند، گردآوری گردید. تحلیل داده‌ها در سه مرحله کدگذاری باز، انتخابی و نظری انجام شد. پایایی تحلیل‌ها نیز از طریق بازآزمون (۸۹٪) و توافق درون‌موضوعی (۸۸٪) به تأیید رسید.

یافته‌ها: تحلیل داده‌ها به استخراج ۵۲ کد اولیه ذیل چهار مقوله اصلی (سرمایه اجتماعی ساختاری، ارتباطی، شناختی، و چالش‌ها و الزامات بلوغ ESG) و مقوله هسته «سرمایه اجتماعی به عنوان پیشران بلوغ ESG در باشگاه‌های ورزشی حرفه‌ای» انجامید. یافته‌ها نشان می‌دهد که شبکه‌های ارتباطی، اعتماد متقابل و ارزش‌های مشترک، ظرفیت عملیاتی باشگاه‌ها را برای اجرای سیاست‌های پایدار ارتقا می‌دهند.

بحث و نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد ابعاد سه‌گانه سرمایه اجتماعی سازوکار محوری بلوغ ESG در باشگاه‌ها هستند؛ با این حال، گذار به وضعیت مطلوب پایداری منوط به رفع چالش‌های ساختاری نظیر ضعف حکمرانی، فقدان نظام گزارش‌دهی، کمبود اولویت‌دهی راهبردی و همچنین بسترسازی برای الزامات نهادی و فرهنگی در ورزش حرفه‌ای کشور است.